Ο Χίτλερ είπε...

Όλο το άρθρο εδώ.

Όταν θα έρθουν οι εξωγήινοι.

Στη σειρά επιστημονικής φαντασίας Star Trek (τηλεοπτική και ταινιών) οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με πλήθος άλλων μορφών ζωής από άλλους πλανήτες και ηλιακά συστήματα. Η πρώτη επίσημη επαφή τους με νοήμονα εξωγήινη ζωή είναι με τους φιλικούς Vulcan (θυμάστε τον Spock με τα μυτερά αυτιά;). Λίγα χρόνια μετά κάθε μορφή διαμάχης και πολέμου στη γη τελειώνει καθώς οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι είναι όλοι ένα είδος (το ανθρώπινο) και πως πλέον έχουν άλλη θέση μέσα στο σύμπαν. Η ιστορία της σειράς Star Trec είναι βέβαια φανταστική.

Το 1990 το ρομποτικό διαστημόπλοιο Voyager 1 φωτογραφίζει τον πλανήτη γη από απόσταση 6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων (εικόνα στα δεξιά). Όλος ο πληθυσμός του πλανήτη σε μία κουκκίδα! Όλοι οι άνθρωποι που έζησαν ποτέ στη γη, όλοι οι πόλεμοι, όλα τα επιτεύγματα, όλα τα φυτά, τα ζώα, όλα σε μία κουκκίδα. Η θέση μας στον κόσμο αλλάζει. Βλέπουμε (όσοι θέλουμε και μπορούμε) τις έννοιες μας, τα προβλήματά μας, τις ζωές μας, να φαντάζουν τόσο μικρές και ασήμαντες, χωρίς ίχνος πεσιμισμού. Απλά βλέποντας τον πλανήτη μας από τόσο μακριά συνειδητοποιούμε πόσο ασήμαντα είναι αυτά που μας χωρίζουν. Βλέποντας το “διαστημόπλοιο” Γη να ταξιδεύει στο διάστημα καταλαβαίνουμε ότι το μόνο που έχουμε είναι ο πλανήτης μας και ο ένας τον άλλο.

Η συνειδητοποίηση του πόσο μικροί είμαστε, του πόσο μόνοι είμαστε μέσα στο χάος του σύμπαντος θα έπρεπε να μας κάνει να αγκαλιαστούμε, να κρατήσουμε ο ένας το χέρι του άλλου και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας στα βάθη του διαστημικού κενού ενωμένοι. Η γη είναι το μόνο σπίτι που έχουμε γνωρίσει. Η Γη είναι το μόνο σπίτι που έχουμε. Οι τεχνολογικές μας δυνατότητες δεν είναι επαρκείς ώστε να αναζητήσουμε ένα νέο κόσμο για να ζήσουμε. Κάποτε θα γίνει. Προς το παρόν έχουμε υποχρέωση, με την κυριολεκτική έννοια της λέξης, να συμβαδίσουμε (η καλύτερα να συμπλεύσουμε) πάνω στο διαστημόπλοιό μας. Έχουμε την υποχρέωση να παραδώσουμε ένα κόσμο ικανό να ζήσει κάποιος, σε πάρα πολλές επόμενες γενιές. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να πολεμούμε, να φιλονικούμε και να καταστρέφουμε. Τον πλανήτη τον έχουμε δανειστεί από τις επόμενες γενιές και σε σχέση με αυτές θα βρισκόμαστε πάνω του για πάρα πολύ λίγο. Υπάρχει χώρος για όλους, υπάρχει θέση για όλους. Και όλα αυτά πρέπει να γίνουν κοινή συνείδηση τώρα. Πριν έρθουν οι εξωγήινοι. Γιατί που ξέρεις; Μπορεί και να μην είναι τόσο φιλικοί όπως στο Star Trec.

Ως τότε τουλάχιστον να μη κλοτσάμε γυναίκες και παιδιά έξω από το διαστημόπλοιό μας. Να μη κλοτσάμε γυναίκες και παιδιά έξω από τις βάρκες του λιμενικού.

Όλο το άρθρο εδώ.

Στα mall, στα mall...

- Αύριο δεν έχουμε σχολείο...

- Γιατί;

- Πάμε εκδρομή.

- Που θα πάτε;

- Στα mall.

- !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτός ο διάλογος ακούστηκε πολύ φέτος. Δε γνωρίζω αν είναι Νεμεάτικο φρούτο η σχολική “εκδρομή” στα mall. Στη Νεμέα πάντως φυτρώνει πολύ. Βέβαια προηγείται μία επίσκεψη σε κάποιο μουσείο (Ακρόπολης κατά προτίμηση) ή στο πλανητάριο. Κανένα πιτσιρίκι ή έφηβος που ρώτησα δε μου είπε πως θα πάνε στο μουσείο. Η πρώτη τους απάντηση είναι “Θα πάμε στο mall.” Σε κάθε περίπτωση είναι αδικαιολόγητη η επίσκεψη σχολείων σε εμπορικό κέντρο. Ακόμα και αν το πρόγραμμα της εκδρομής ολοκληρώθηκε ο ελεύθερος χρόνος των μαθητών θα έπρεπε να αφιερώνετε σε αμιγώς εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε ο συνολικός χρόνος της σχολικής εκδρομής να έχει δραστηριότητες εκπαιδευτικές. Σίγουρα θα κάνεις ένα διάλυμα αλλά όχι στα mall. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει το πρόγραμμα της εκδρομής να είναι γεμάτο από δραστηριότητες (μουσεία, θέατρο, ξεναγήσεις, επισκέψεις σε σχολές πανεπιστημίων...). Και αν ολοκληρώσουν το πρόγραμμα ενωρίς τότε πίσω στα σπίτια τους. Ποια διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δέχεται να εγκρίνει πρόγραμμα εκδρομής σχολείου σε εμπορικό κέντρο; Μάλλον όλες.

Και οι καθηγητές;

Και οι γονείς;

Όλοι σύμφωνοι;

Όλοι σύμφωνοι. Το πρόγραμμα της εκδρομής εγκρίθηκε παμψηφεί.

Βέβαια αφορμή για τις λίγες αυτές σειρές στάθηκε η συζήτηση που έχει ξεκινήσει αυτό τον καιρό για μείωση των διακοπών του Πάσχα σε μία εβδομάδα. Η μία εβδομάδα που θα περισσέψει θα γίνει διακοπές την Καθαρά Δευτέρα. Και ξέρετε με ποιο σκεπτικό; Για να μπορούν να πάνε ολιγοήμερες διακοπές οι μαθητές και οι οικογένειές τους ώστε να τονωθεί η οικονομία. Όλα αυτά μετά από αίτημα ετών των ξενοδόχων και με τη σύμφωνη γνώμη πρωθυπουργού και υπουργού τουρισμού.

http://www.skai.gr/news/greece/article/249733/exetazetai-thespisi-evdomadas-sholikis-anapaulas-gia-tonosi-tou-heimerinou-tourismou/

Μετατρέπουν τα παιδιά σας σε τυφλούς καταναλωτές και τραγουδιστές σκυλάδικων (βλέπετε πρόσφατες εκδηλώσεις σκυλάδικου σε αίθουσες σχολείου της πόλης μας). Είναι προφανές πως τα θέλουν μόνο και μόνο για να κινούν τη μηχανή του συστήματος Γρανάζια, ανταλλακτικά και αναλώσιμα της κρεατομηχανής των πολιτικών των τραπεζών και των αγορών είναι τα παιδιά σας. Κανένας δεν αντιδρά, κανένας δε στενοχωριέται. Όλοι να μην χαλάσουν το χατήρι των παιδιών, δήθεν. Τα κακόμοιρα... Να πάνε τα χωριατόπουλα μέχρι την Αθήνα και να μην φτάσουν στα mall; Όχι βέβαια. Σύμφωνα με πληροφορίες οι καθηγητές δεν χαλάνε το χατήρι των παιδιών ούτε μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Κυρίως στο ΕΠΑΛ. Μπουρδέλο. Αλλά αυτό θα είναι άλλο άρθρο.

Ξυπνάμε αδέρφια. Ξυπνάμε;

Όλο το άρθρο εδώ.

Ισοδύναμο μέτρο.

Υπάρχει λογική ή πρόκειται για παράδοξο; Αναφέρομαι στο ισοδύναμο μέτρο των 25€ για κάθε επίσκεψη σε δημόσιο νοσοκομείο. Το μέτρο αποσύρθηκε ύστερα από έντονες αντιδράσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Το παράξενο είναι πως οι ίδιοι το είχαν ψηφίσει!!! Οπότε μάλλον πρόκειται για το κλασικό τρικ όπου αφού σε έχω διαλύσει εντελώς ψυχολογικά απειλώντας σε ότι θα σου κόψω τα χέρια, τελικά το αναιρώ και εσύ νιώθεις απέραντη ανακούφιση έως και ευγνωμοσύνη.

Τελικά αντί για 25€ ανά επίσκεψη σε δημόσιο νοσοκομείο θα φορολογηθούν επιπλέον τα τσιγάρα και τα ποτά με 5 λεπτά την κάθε συσκευασία. Οπότε χρωστάμε όλοι ένα τεράστιο ευχαριστώ στους φανατικούς -άνω των 4 πακέτων την ημέρα- καπνιστές και στους αλκοολικούς μιας και αυτοί στηρίζουν το σύστημα υγείας της χώρας μας. Πέρα από το αστείο, το κράτος θεωρεί λοιπόν δεδομένο ότι οι Έλληνες θα καπνίζουν και θα πίνουν σαν τρελοί και έτσι τα έσοδα είναι βέβαια. Βασίζονται δηλαδή στην μανία, εξάρτηση, απόλαυση (πείτε το όπως θέλετε) των πολιτών, για να στηρίξουν ένα ολόκληρο σύστημα υγείας. Το σίγουρο είναι ένα, ότι το λαθρεμπόριο τσιγάρων και ποτών θα εκτοξευθεί. Κάτι το οποίο γίνεται με το λαθρεμπόριο καυσίμων λόγω πάλι της εμμονής της κυβέρνησης ότι η αύξηση της φορολογίας θα φέρει αυτόματα και έσοδα. Ουσιαστικά μεγάλο μέρος των υπολογιζόμενων εσόδων της κυβέρνησης βασίζεται στην ελπίδα (διότι πρόβλεψη δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω) ότι όσο φορολογείς τον πολίτη αυτός θα πληρώνει. Λάθος τραγικό. Η ικανότητα του πολίτη να πληρώνει φόρους εξαρτάται από το εισόδημά του. Η θέλησή του να πληρώνει φόρους εξαρτάται από την εμπιστοσύνη του προς την κυβέρνηση και το κράτος. Αυτή τη στιγμή δεν ισχύει τίποτα από τα παραπάνω. Ο πολίτης δεν έχει εισόδημα άρα δεν έχει την ικανότητα και ο πολίτης δεν εμπιστεύεται άρα δε θέλει να δώσει. Συμπερασματικά και με βάση τους αριθμούς (το χρέος των πολιτών – επιχειρήσεων προς το κράτος όλο και αυξάνει), ο προϋπολογισμός του κράτους είναι καταδικασμένος σε αποτυχία διότι βασίζεται καθαρά σε εικασίες. Προϋπολογισμός καφετζούς κατατίθεται. Το ισοδύναμο μέτρο των 5 λεπτών στα ποτά στα τσιγάρα και στα ξενύχτια δεν είναι τίποτα άλλο παρά μέτρο ισοδύναμης στενομυαλιάς, ασχετοσύνης και εμμονής του ψυχοπαθούς Σαμαρά και τηλεμαϊντανού Άδωνη.

Σε ένα κράτος που η εργασία παύει να είναι δικαίωμα, ο φόρος σταματά να είναι καθήκον. Ας το καταλάβουν.

Καλή λευτεριά αδέρφια.

Όλο το άρθρο εδώ.

2014

Και μπήκε η νέα χρονιά. Σύμφωνα με το γρηγοριανό ημερολόγιο βρισκόμαστε στο έτος 2014.

Περίπου 2500 χρόνια μετά την Αθηναϊκή δημοκρατία, η Ελληνική δημοκρατία στενάζει, τα κόκαλα των αρχαίων Ελλήνων τρίζουν και το οικοδόμημα της σύγχρονης Ελλάδας καταρρέει.

Περίπου 200 χρόνια μετά την ίδρυση του Νέου Ελληνικού κράτους, το Νέο Ελληνικό κράτος σχεδόν δεν υπάρχει, τα κόκαλα των επαναστατών του ‘21 τρίζουν, και η Βουλή των Ελλήνων έχει μετατραπεί σε βιομηχανία παραγωγής νόμων που κάθε άλλο παρά τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών εξυπηρετούν.

Περίπου 80 χρόνια μετά το έπος του ‘40, η ιστορία της εισβολής επαναλαμβάνεται, τα κόκαλα των αντιστασιακών τρίζουν και το ΟΧΙ έχει αντικατασταθεί από το “ναι σε όλα” καθώς τα τελεσίγραφα των νεο-εισβολέων υπογράφονται αδιάβαστα.

Περίπου 40 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο, η γενιά του Πολυτεχνείου δεν έχει κάτι να δείξει, τρίζουν τα κόκαλά της από το κρύο και προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Μικρή η διαφορά μεταξύ του τανκ που ρίχνει την πύλη για να δώσει τέλος στην “αναταραχή” και στα μέτρα “τανκ” που η κυβέρνηση ονομάζει “νοικοκύρεμα”.

Το 2014 δεν ξεκινά καλά καθώς νέα μέτρα που περιλαμβάνουν απολύσεις και περικοπές επιδομάτων και μισθών είναι έτοιμα προς εκτέλεση. Ο κατήφορος της Ελλάδας δεν έχει τέλος. Ο ψυχοπαθής πρωθυπουργός δεν αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του. Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης (Άδωνης, Μάκης, Μπένυ) κινούνται μεταξύ ψύχωσης, γελοιότητας και προδοσίας. Το πανελλήνιο παρακολουθεί τα γενόμενα τρομοκρατημένο και αδύναμο να βγάλει συμπέρασμα για το τι συμβαίνει μέσα από αυτή τη σούπα ανακοινώσεων, διαψεύσεων, φημολογίας και βλακείας που του σερβίρουν τα τηλεοπτικά κανάλια. Οι φωνές της λογικής φιμώνονται πίσω από το θόρυβο της βλακείας. Οι χιλιάδες ολιγόμηνες προσλήψεις με εξευτελιστικούς μισθούς φαντάζουν ως σανίδα σωτηρίας για τους ναυαγούς Έλληνες, μόνο που δεν αντιλαμβάνονται ότι οι σανίδες δε σε σώζουν από το μέγεθος των κυμάτων του ωκεανού. Η Τατιάνα μοιράζει euro στην εκπομπή της και το κοινό χειροκροτεί μία βαλίτσα γεμάτη χαρτονομίσματα. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες θα ξαναψηφίσουν ΝΔ για να μη τους πάρουν τα σπίτια οι κομμουνιστές πριν προλάβουν οι τράπεζες. Οι βολεμένοι θα ταμπουρωθούν ακόμα πιο πολύ πίσω από το ταμπούρι τους. Οι άνεργοι θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να βγάλουν ένα euro και θα πιστέψουν τον οποιοδήποτε τους πει το οτιδήποτε. Η αθλιότητα και η εξαθλίωση έγινε η ζωή μας. <<Και μη χειρότερα>> είναι το σύνθημα και πάνω σ’ αυτό θυσιάζονται άνθρωποι στην κυριολεξία. Το φως στην άκρη του τούνελ ΠΡΕΠΕΙ να πιστέψουμε ότι είναι το φως του ήλιου όσο και αν σφυρίζει δαιμονισμένα το τρένο που έρχεται καταπάνω μας. Η τρόικα δεν είναι τίποτε άλλο παρά άψυχα σκατόψυχα ρομπότ σταλμένα από άλλα άψυχα σκατόψυχα ρομπότ τα οποία συνομιλούν με τα εγχώρια άψυχα σκατόψυχα ρομπότ που ως σκοπό έχουν να σώσουν τις άψυχες σκατόψυχες τράπεζες. Οι διανοούμενοι, καλλιτέχνες και λοιποί “ανωτέρου” επιπέδου Έλληνες προτιμούν τη σιωπή αδιαφορώντας για το έργο που παίζεται μπροστά τους, καθώς κανένας τους δεν δήλωσε την παραμικρή δυσαρέσκεια. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Μίκης, μέχρι που μας σιχτίρισε όλους πρόσφατα και αποφάσισε να αποχωρίσει από την ενεργό δράση.

Ωωωωωχ αδερφέ... Τι μας λες τώρα; Τι θες να καταλάβω; Μήπως ήξερα τι έκανα; Ήξερα ποιον ψήφιζα; Ήξερα τι έβλεπα στην TV; Ήξερα που θα φτάσει το χρέος μου στην τράπεζα; Με είχε υποψιάσει κάποιος; Με είχαν μάθει στο σπίτι να προβλέπω και να κρίνω; Με είχαν μάθει στο σχολείο να σκέφτομαι γόνιμα και να προλαμβάνω; Μου είχε πει κάποιος να διαβάζω βιβλία για προσωπική ευχαρίστηση και όχι διότι θα εξεταστώ; Που να βρω τη δύναμη να αντιδράσω; Πως να επαναστατήσω; Με ρώτησε κανένας για όλα αυτά;

Με ρώτησε κανένας;.................. ... ...

.................................................... ... ...

.................................................... ... ...

Τώρα κάθομαι τρομαγμένος σε μία άκρη και φοβάμαι να μη χάσω.... Να μη χάσω τι άλλο; Να μη χάσω τι ακόμα; Ούτε αξιοπρέπεια, ούτε χρήματα, ούτε μέλλον έχω. Πόσο ντρέπομαι. Δεν αντέχω. Άλλος ένας χρόνος αβεβαιότητας και αγωνίας έρχεται. Θα αντέξω;

Όλο το άρθρο εδώ.

Τα δύο και μισό χρόνια.

Αδέλφια, δύο και μισό χρόνια μας έμειναν. Πεποίθησή μας είναι πλέον ότι, η μεγάλη αλλαγή στην Ελλάδα θα γίνει σε δύο και μισό χρόνια. Και αυτό γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Η ελπίδα είναι ένα άκρως ανθεκτικό “πλάσμα”. Αντέχει, διαρκεί, δε φθείρεται. Ακόμα και όταν ΟΛΑ γύρω μας δείχνουν το αντίθετο, ακόμα και όταν η λογική συμπεραίνει το αντίθετο, η ελπίδα εξακολουθεί να κρατά τη θέση της.

Ας δούμε τα πράγματα από τη λογική σκοπιά και ας προσπαθήσουμε να αποδείξουμε το πότε και πως η ελπίδα θα πεθάνει και τι θα πάρει τη θέση της. Το κείμενο είναι μεγάλο, αλλά έχετε δύο και μισό χρόνια μπροστά σας να το διαβάσετε.

Αρχικά ΕΛΠΙΖΑΜΕ πως η κατανόηση του πόσο βαθιά χωμένοι είμαστε στο βούρκο θα μας κάνει να αλλάξουμε. Όχι μόνο εμάς τους πολίτες, αλλά και αυτούς που μας έριξαν στο βούρκο. Τους πολιτικούς δηλαδή. Έτσι αναθέσαμε σε αυτούς που μας έφτασαν εδώ να μας βγάλουν και από εδώ ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ απλά πως αυτή τη φορά τα κακά παιδιά θα μεταμορφωθούν σε καλά παιδιά. ΦΕΥ. Εδώ έγιναν δύο λάθη.

Πρώτα εμείς (οι πολίτες) ξαναστηρίξαμε αυτούς που μας κατέστρεψαν ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ότι δε θα το ξανακάνουν. Ενδείξεις μεταμέλειας δεν είχαμε. Ενδείξεις συμμόρφωσης δεν είχαμε. Ενδείξεις αλλαγής πλεύσης δεν είχαμε. Απλά ΕΛΠΙΖΑΜΕ.

Κατά δεύτερον οι πολιτικοί εξακολούθησαν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ότι αυτή τη φορά κάτι θα αλλάξει. Οι πολιτικοί μας δεν έκαναν τα τελευταία χρόνια κάτι διαφορετικό από αυτό που έκαναν όλα τα περασμένα χρόνια. Εξακολουθούν δηλαδή να εφαρμόζουν αντιλαϊκές πολιτικές με την ανοχή ή την προτροπή ή την επιβολή τους από δυνάμεις εκτός του κοινοβουλίου (εγχώριες ή από το εξωτερικό). Το να κόβεις το χρήμα στον κοσμάκη είναι εξίσου αντιλαϊκό, ηλίθιο, και αναποτελεσματικό μακροχρόνια, με το να δίνεις απλόχερα χρήμα όπως συνέβαινε μέχρι πριν λίγα χρόνια. Οι πολιτικοί λοιπόν το μόνο που ήξεραν να κάνουν είναι η εξής απλή κίνηση. Να ανοίγουν τη βαλβίδα που ρέει το χρήμα. Και τώρα, έμαθαν και μία άλλη κίνηση. Να κλείνουν τη βαλβίδα που ρέει το χρήμα. ΕΛΠΙΖΟΥΝ έτσι να τακτοποιήσουν όσα δεν μπόρεσαν να τακτοποιήσουν στο παρελθόν. Τα αποτελέσματα τα βλέπετε. Λύση δεν υπάρχει. Η λογική λέει ότι με αυτούς στην εξουσία δε θα υπάρξει λύση. Η ελπίδα λοιπόν ότι οι ο “λύκος μπορεί να φυλάξει τα πρόβατα”, πέθανε.

Στη μέση της κρίσης άρχισε να γίνεται κατανοητό και προφανές σε όλο και περισσότερους πολίτες ότι είναι ανάγκη να στραφούν σε άλλους χώρους για λύσεις.

• Η παιδεία που μας παρείχαν τόσα χρόνια τα σχολεία μας δεν μας άφησε άλλη επιλογή.
• Οι ταινιούλες με το Rambo, το Schwarzenegger και τον Bruce Willis μας έμαθαν ότι τα προβλήματα λύνονται με ένα καλό πιστόλι χειρός.
• Οι εξαθλιωμένοι και φοβισμένοι τσίμπησαν το δόλωμα.

Έτσι διεστάλη το ιδεολογικό κίνημα της Χρυσής Αυγής (Χ.Α.). ΕΛΠΙΔΑ όλων μας (και θα το δικαιολογήσω) ήταν αυτή η μεταστροφή να ταρακουνήσει το πολιτικό σύστημα. Κανείς δεν ήλπιζε ότι η χρυσή αυγή θα κυβερνήσει, αλλά από την άλλη αποτελούσε κάτι σαν καθρέφτη όπου όταν κοιτιόσουν έβλεπες την ασχήμια κάτω από τα όμορφα ρούχα και το μέικ απ. Και ήταν σοβαρά μεγάλος καθρέφτης. Και αυτό διότι η δύναμη της Χ.Α. δεν ήταν απλά τα ποσοστά της στις εκλογές. Έστω στιγμιαία υποστηρίχθηκε από πολλαπλάσιο κόσμο από αυτόν που την ψήφισε. Εκφράσεις όπως “καλά να πάθουν” (για τους πολιτικούς του συστήματος), το χαμόγελό μας όταν τα έχωναν σε κάποιους, η “ανακούφισή” μας όταν εξαφανίζονταν ορδές αλλοδαπών από τους δρόμους, η αδράνειά μας όταν ξήλωναν τους παράνομους πάγκους, αποτελούσαν ΨΗΦΟ προς τη Χ.Α. Δυστυχώς η έκφραση “Θα φέρω τη χρυσή αυγή...” προκειμένου να εκφοβίσουμε κάποιους, ακούστηκε από πολλά χείλη. Τελικά κανένας δε συγκινήθηκε από τον τσαμπουκαλισμό των ενεργών στελεχών της Χ.Α. ούτε από τη σιωπηρό ψήφο της κοινωνίας ώστε να αλλάξει κάτι. Απλά τους μπουζουριάσανε και η ΕΛΠΙΔΑ πως κάτι θα αλλάξει, πέθανε.

Και συνεχίζουν οι λύκοι–πολιτικοί το έργο τους ασυγκράτητοι. Βρισκόμαστε στο 2013 προς 2014 και η ΕΛΠΙΔΑ μας ότι κάτι θα φανεί στο τέλος κάποιου τούνελ ακόμα ζει. Μεταλλαγμένη η ΕΛΠΙΔΑ. Οπωσδήποτε μεταλλαγμένη. Αλλά ΕΛΠΙΔΑ. Δυστυχώς μία απροσδιόριστη ευχούλα, μίζερη και τρεμάμενη. Όχι μία πεποίθηση, ισχυρή και ακλόνητη.

Και τότε ανακαλύψαμε τον Αλέξη Τσίπρα.

“Επανάσταση” θα είπαμε μερικοί. “Επανάσταση”. Αξιωματική αντιπολίτευση στην Ελλάδα της κρίσης ένα καθαρά αριστερό κόμμα. ΕΛΠΙΔΑ. Πολύ ΕΛΠΙΔΑ. Μα πάρα πολύ ΕΛΠΙΔΑ. Και θα μας βγάλει από τα μνημόνια. Και θα σβήσει το χρέος, και θα βάλει στη φυλακή αυτούς που μας κατέστρεψαν, και θα πάρει πίσω το δάνειο από τους Γερμανούς. ΕΛΠΙΔΑ. Πάρτε ΕΛΠΙΔΑ.

Και τώρα; Τι;. Μαλάκωσε. Μαλάκωσε πολύ. Τώρα τα μαζεύει. Τώρα ο Αλέξης Τσίπρας γίνεται ποιο ήπιος. Όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης. Μερικοί ίσως να μην ήξεραν και ποιο κόμμα ηγείται ο Αλέξης. Έχει το πλεονέκτημα να τον ξέρουν με το όνομά του. Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι κυβέρνηση Τσίπρα. Όποτε γίνουν εκλογές ή όποτε βρει το θάρρος να κάνει εκλογές ο Αλέξης Τσίπρας. Προς το παρόν όλες οι ΕΛΠΙΔΕΣ αφήνονται πάνω του. Και είναι απλά ΕΛΠΙΔΕΣ διότι δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να καταφέρει σε πραγματικές συνθήκες. Τουλάχιστον στην Περίπτωση Τσίπρα οι ΕΛΠΙΔΕΣ μοιάζουν να έχουν κάποια βάση, αν και ο ίδιος μας λέει τελικά να μην έχουμε και πολλές προσδοκίες.

Τελικά τα πράγματα θα εξελιχθούν ως εξής: Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι κυβέρνηση Τσίπρα. Μετά θα χρειαστούμε δύο χρόνια ακόμα να χωνέψουμε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Ότι δηλαδή το σύστημα (πολιτικό, χρηματοοικονομικό κ.λ.π.) είναι αδύνατο να λύσει το οποιοδήποτε πρόβλημα. Και τότε η ΕΛΠΙΔΑ θα έχει πεθάνει. Οριστικά. Και τότε θα πρέπει να σηκωθείς από τον καναπέ σου ρε φίλε. Και να κάνεις κάτι.

Πρόσεξε μόνο το σύντομο της μνήμης σου. Να θυμάσαι και να βγάζεις συμπεράσματα. Να μην ξεχνάς. Να μην πιστέψεις τον Επόμενο Σαμαρά, Μιχαλολιάκο, Τσίπρα, Καραμανλή... Να πιστέψεις στις δυνάμεις σου. “Άμα δε βρέξεις κώλο δεν έχει ψάρι”.

Καλή λευτεριά αδέρφια.

Όλο το άρθρο εδώ.

Δημοψήφισμα για τις πίτες

Δημοψήφισμα για τις πίτες.


Ολοκληρώθηκε πριν λίγο και τα αποτελέσματα είναι:

Μαρίνα 43% (65)
Νικητάκος 1% (3)
Στη Λεοφώρο 2% (4)
Αντωνίου 7% (11)
Το καινούριο 31% (47)
Η μάνα μου 11% (18)
Δε γνωρίζω / δεν απαντώ 1% (3)

Σύνολο ψήφων 151

Όλο το άρθρο εδώ.