Σε τεντωμένο σχοινί.

Είναι πολύ λογικό και ενστικτώδες, όταν νοιώσεις ότι απειλείσαι να ψάξεις για το καταφύγιο αυτό

που θα σου προσφέρει ασφάλεια. Συνήθως η οικογένεια και οι φίλοι αποτελούσαν ως τώρα τους παραδοσιακούς “χώρους” όπου κατέφευγε κάποιος. Αν ξέμεινες από δουλειά ή χρήματα, αν είχες κάποιο πρόβλημα που ήθελες να μοιραστείς, αν σε βασάνιζε μία κατάσταση τότε στρεφόσουν στους παραπάνω. Η οικογένεια, ήταν πάντα με την αγκαλιά ανοιχτή να σε δεχτεί, με το δωμάτιό σου ΠΑΝΤΑ να σε περιμένει, τι και αν εσύ λείπεις για χρόνια. Οι φίλοι είτε από κοντά, είτε από το τηλέφωνο κάτι σαν εξομολογητές, κάτι σαν ψυχαναλυτές, σε άκουγαν υπομονετικά καθώς εσύ με την κουβέντα έβαζες τις σκέψεις σε σειρά στο μυαλό σου. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ξεπερνούσες το δύσκολο σημείο, αντλούσες δύναμη και με τις συμβουλές τους ή την προσωπική αναθεώρηση της κατάστασης κατάφερνες να συνεχίσεις. Συνήθως δυνατότερος και ποιο έμπειρος (και παχύτερος αν πήγαινες στο σπίτι για λίγες ημέρες). Οικογένεια και φίλοι λοιπόν, διαχρονικά, παραδοσιακά, αποτελούν το στήριγμα της νεοελληνικής κοινωνίας (κάποιος ψυχολόγος είχε πει πως αν όλοι είχαν φίλους, οι ψυχολόγοι δε θα υπήρχαν σαν επάγγελμα).

Που βρισκόμαστε τώρα; Γιατί σχεδόν όλοι νοιώθουμε αβοήθητοι και εκτεθειμένοι; Προσέξτε τη λέξη “εκτεθειμένοι”. Ο κίνδυνος δεν έχει σημασία. Η έκθεση στον κίνδυνο έχει σημασία. Το να είσαι απροστάτευτος έχει σημασία. Το να μην έχεις λύση έχει σημασία. Η απόγνωση είναι το πρόβλημα. Και πως να μην βρεθείς σε απόγνωση όταν τα στηρίγματά σου βρίσκονται ΚΑΙ αυτά σε απόγνωση;

Δυστυχώς πάνω στην απόγνωση συμβαίνουν πολλά. Και πάνω στην απόγνωση υπάρχουν δυστυχώς αγκαλιές που ανοίγουν διάπλατα να δεχτούν όλους αυτούς τους απεγνωσμένους ανθρώπους. Ο φτωχός, ο εξαθλιωμένος, ο πεινασμένος, ο τρομοκρατημένος θα δράσει με το ένστικτο. Θα τρέξει να βρει καταφύγιο στις όποιες αγκαλιές θα ανοίξουν, αρκεί να είναι στολισμένες και να υπόσχονται. Και υπάρχουν τέτοιες.

Δεν έχει ανάγκη κανένας μας καμία από αυτές τις αγκαλιές απ’ όπου και να προέρχονται. Δεν είναι αυτές που χτίζουν την κοινωνία. Την κοινωνία τη χτίζουμε εμείς. Ο καθένας ξεχωριστά ας ανοίξει την αγκαλιά και το μυαλό του να δεχτεί το συνάνθρωπό του. Να δεχτεί να τον ακούσει και να του προσφέρει ότι μπορεί. Ίσως ο καλός λόγος και μόνο να ενσταλάξει μία μικρή δόση αισιοδοξίας και να διαλύσει την απόγνωση του άλλου. Εμείς οι πολίτες της όποιας μικρής ή μεγάλης κοινωνίας να φροντίσουμε τον διπλανό μας. Τώρα που ο διπλανός μας έχει πάνω κάτω, τα ίδια προβλήματα με εμάς, τώρα είναι πιο εύκολο να τον καταλάβουμε. Μιλήστε, μοιραστείτε, συμπονέστε. Μη μένετε σπίτι αν νοιώθετε μόνοι και πνιγμένοι από τα άγχη. Βγείτε στα πάρκα και στις πλατείες. Δεν είστε μόνοι. Θα βρούμε τη λύση μαζί μας. Είμαστε πολλοί.

Αλλά προσοχή, μην πέφτετε στην παγίδα των ανοιχτών αγκαλιών. Έχουν δόντια.

Όλο το άρθρο εδώ.

Ο πολιτισμός περνάει από το στομάχι

Αποφάσισα, μετά από ώριμη σκέψη, να διαθέσω 20 ευρώ σε καύσιμα και να κάνω μια «γυροβολιά» στην Κορινθία.

Διαπίστωσα με έκπληξη ότι υπάρχουν εκδηλώσεις από Συλλόγους και Δήμους με καλλιτέχνες οι οποίοι δεν φημίζονται για την απήχησή τους στην πώληση γουρουνόπουλου.

Είδα για παράδειγμα αφίσες για συναυλίες (λίγο προσοχή στη διαφορά συναυλίας-πανηγυριού) Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Διονύση Τσακνή, Βασίλη Καζούλη, Γιώργο Νταλάρα, Μπάμπη Στοκα, Παντελη Θαλασσινο, Μαρινέλλα με Κώστα Χατζή μέχρι και αφίσα για event με τον Πασχάλη (όχι τον Τερζή, τον άλλο Πασχάλη τον «αιώνιο έφηβο»).

Δεν ξέρω ποια σκοτεινά κέντρα αποφάσεων δίνουν εντολή για τέτοιες εκδηλώσεις αλλά εμένα μου φαίνεται ύποπτο.

Θεωρώ βέβαιο ότι ήδη έχουν προκαλέσει αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες γιατί με τέτοιου είδους εκδηλώσεις «δεν δουλεύουν τα μαγαζά».

Και πώς να δουλέψουν άλλωστε?

Ο καταστηματάρχης ακούει «συναυλία» και στο μυαλό του αναβοσβήνει μια φωτεινή επιγραφή που λέει «δωρεάν ορχήστρα»!

Στρώνει τραπέζια, νοικιάζει καρέκλες, κάνει γενικώς τα κουμάντα του και ξαφνικά του βγαίνει ο χοντρός με τα μούσια στην σκηνή και τραγουδάει κάτι «εκεί στο Νότο» και άλλα τέτοια θολοκουλτουριάρικα! Στάνταρ ούτε μισό κιλό γουρούνι δεν θα πουληθεί.

Εμείς φυσικά στην πόλη μας δεν έχουμε και δεν θέλουμε τέτοια προβλήματα.

Αν, κατά τύχη φυσικά, έρθει κανάς τέτοιος κουλτουριάρης τον ξαποστέλνουμε σε κάποιο από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Όσο πιο μακριά είναι τόσο καλύτερα!

Σάμπως αυτοί που θα πάνε να τον ακούσουν θα αγοράσουν γουρουνόπουλο; Όχι! Άσε που άμα είναι και στις «Μεγάλες Μέρες της Νεμέας» (τι βαρύγδουπος τίτλος) αυτή η εκδήλωση θα θέλουν και ΔΩΡΕΑΝ κρασί! Ανήκουστο! Άρα; Μακριά και αγαπημένοι.

Έτσι αφήνουμε το κέντρο της πόλης (και τα υπέροχα ξενοίκιαστα καταστήματά του) ελεύθερο για εκδηλώσεις που συνάδουν με την πώληση εδεσμάτων, κυρίως γουρουνόπουλου, χωρίς φυσικά να φέρουν ευθύνη τα καταστήματα αφού ο σκοπός τους είναι να το πωλούν (άσε που συνεισφέρουν και οικονομικά στην κάλυψη των εξόδων της μουσικής οπότε έχουν και το δίκιο τους).

Γνώμη μας είναι ότι η πόλη μας μπορεί να τα φιλοξενήσει ΟΛΑ!

Αρκεί να είναι στον σωστό τόπο και χρόνο, να έχει γίνει προεργασία και προγραμματισμός και φυσικά διαφήμιση. Μόνο έτσι θα έρθουν επισκέπτες και θα υπάρχει μια ανάκαμψη (μικρή ή μεγάλη θα εξαρτηθεί) στην τοπική οικονομία.

Χωράνε και τα κλαρίνα με το γουρουνόπουλο και η συναυλία στο όρθιο με μπύρες και αναψυκτικά.

Αλλά για να γίνουν όλα αυτά δεν αρκεί κάποιος να φέρει απλά τον τίτλο «πρόεδρος» - «διοργανωτής» κτλ.

Πρέπει και να τον δικαιολογεί!

Υπογραφή:

"Ελεύθερος Στοχαστης"

Όλο το άρθρο εδώ.

R-complex, (Να γιατί μόνο οι χορτασμένοι και ικανοποιημένοι μπορούν να φιλοσοφήσουν...)

Ξέρετε τι είναι το R-complex;

R-complex = Reptil complex = Ερπετικό Σύμπλεγμα

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος χωρίζεται σε τρία τμήματα. Τα περιγραφικά ονόματα αυτών των τριών εγκεφά­λων, από τον εξελικτικά παλιότερο προς τον νεώτερο, είναι: «Εγκέφαλος των ερπετών», «Παλαιο-Εγκέφαλος των θηλαστικών» και «Νέο-Εγκέφαλος των θηλα­στικών». Στην ουσία σκεφτόμαστε με τρία μυαλά, ανεξάρτητα σε μεγάλο βαθμό το ένα από το άλλο.

Ο Ερπετικός εγκέφαλος υπάρχει και είναι σχεδόν όμοιος σε όλα τα είδη των ζώων, πουλιών και ερπετών που ζουν σήμερα στη γη. Οι λειτουργίες του είναι απλές και σχετίζονται αποκλειστικά με την επιβίωση: Η πείνα, το σεξ, ο φόβος, η αντίδραση «μάχης - αποφυγής», η υπεράσπιση του προσωπικού μας εδάφους, το να είσαι ασφαλής, ο έλεγχος της θερμοκρασίας.

Ο Παλαιο-Εγκέφαλος των θηλαστικών είναι υπεύθυνος για το συναίσθημα και ο Νέο-Εγκέφαλος των θηλαστικών είναι υπεύθυνος για τη λογική.

Τα σήματα (ερεθίσματα, πληροφορίες) από το περιβάλλον επεξεργάζονται ΚΑΙ από τα τρία τμήματα και οι απαντήσεις μεταφέρονται στα όργανα αντίδρασης (χέρια, πόδια, καρδιά κ.λ.π.). Όταν όλα είναι καλά τα τρία τμήματα συνεργάζονται αρμονικά μεταξύ τους και επιτυγχάνεται η ισορροπία. Όταν όμως οι απαντήσεις μεταξύ των τμημάτων είναι αλληλοσυγκρουόμενες τότε υπάρχει κίνδυνος το σύστημα να καταρρεύσει. Είναι οι γνωστέ καταστάσεις όπου λογική και συναίσθημα έρχονται σε σύγκρουση. Όταν αυτές οι περιπτώσεις είναι έντονες και η ένταση των αλληλοσυγκρουόμενων συμπερασμάτων είναι ακραία τότε συμβαίνει το εξής ενδιαφέρον: Ο ερπετικός εγκέφαλος, ο εγκέφαλος του ζώου δηλαδή, έχει τη δυνατότητα να αποσυνδέει κάποιο από τα ανώτερα τμήματα προκειμένου να αποφύγει την ολοκληρωτική πτώση του συστήματος. Αποσυνδέει αυτό το τμήμα με τη μεγαλύτερη δυσαρμονία. Σε εξαιρετικά κρίσιμες καταστάσεις αποσυνδέει ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΛΛΑ ΤΜΗΜΑΤΑ. Ο άνθρωπος δηλαδή σταματά να δέχεται συμπεράσματα από τη λογική και το συναίσθημα. Το ζώο παίρνει το πάνω χέρι μέχρι να τερματιστεί η κρίση. Το «κλείσιμο» του άλλου -ή και των δύο άλλων εγγεφάλων- υπάρχει η πρόβλεψη να διαρκεί τον λιγότερο δυνατό χρόνο, είναι όμως δυνατόν και να επεκταθεί μέχρι να επι­λυθεί η κατάσταση ή να αντιμετωπιστεί το ερέθισμα που προκαλεί τη δυσαρμονία των απαντήσεων. Στο διάστημα αυτό επιτελού­νται μόνον οι βασικότερες λειτουργίες και το όλο σύστημα (ο άνθρωπος) λειτουργεί σε έναν στοιχειώδη μόνο βαθμό.

Με απλά λόγια, η λογική μπορεί να λει­τουργήσει μόνον εφόσον έχουν ικανο­ποιηθεί οι συναισθηματικές μας ανάγκες, και οι συναισθηματικές μας ανάγκες μπορούν να εμφανιστούν μόνον εφό­σον έχουν ικανοποιηθεί οι ανάγκες μας που σχετίζονται με την επιβίωση! Δηλαδή «μόνο αν είναι κάποιος χορτάτος μπορεί να φιλοσοφεί»

Ουσιαστικά όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με θέματα επιβίωσης, λογική και συναίσθημα πάνε περίπατο. Το ερπετό αναλαμβάνει τα ηνία και δίνει εντολές στα όργανα αντίδρασης να δράσουν.

Καταλαβαίνατε τώρα γιατί μερικά πράγματα είναι αναπόφευκτα; Καταλαβαίνετε γιατί όταν θα έρθουν να σου πάρουν το σπίτι θα αρπάξεις το ρόπαλο στο χέρι; Καταλαβαίνετε ότι όταν δεις το παιδί σου να πεινάει και αν αδυνατίζει θα αρπάξεις το λοστάρι; Καταλαβαίνετε ότι όταν δεις τον κλητήρα* να σου κουνάει στα μούτρα το χαρτί της κατάσχεσης θα αρπάξεις την καραμπίνα;

Η λογική εξαφανίζεται μπροστά στο συναίσθημα και το συναίσθημα μπροστά στην ανάγκη για επιβίωση. Όταν λοιπόν η εξαθλίωση φτάσει σε βαθμό τέτοιο που θα κινδυνεύσει η ασφάλειά σου, το μέλλον σου και η ζωή σου δε θα σκεφτείς ούτε τις ηθικές σου αξίες, ούτε τους καλούς σου τρόπους ούτε τον παραλογισμό των πράξεων που πρόκειται να κάνεις. Το ζώο θα αποσυνδέσει τα άλλα δύο τμήματα και τότε ο νόμος της ζούγκλας θα δώσει τη λύση.

Περισσότερα εδώ. Και εδώ 

*(Αναφέραμε το επάγγελμα του κλητήρα παραπάνω. Είναι ένα καλό παράδειγμα προκειμένου να ξεδιαλύνουμε το μύθο του “Η δουλειά δεν είναι ντροπή”. Πιστέψτε μας, μερικές δουλειές είναι ντροπή. Θα επανέλθουμε με άρθρο επί του θέματος.)

Όλο το άρθρο εδώ.

Πνευματική άσκηση

Πως μπορεί να μη σε ενοχλέι η ψήφος πίσω από ένα παραβάν
και να σε ενοχλεί το σχόλιο πίσω από ένα παραβάν;

Όλο το άρθρο εδώ.

Ενημέρωση.

 Λάβαμε σήμερα ένα mail από το γραφείο του αντιπεριφεριάρχη σχετικό με το θέμα που έχει ανακύψει για τις απαλλοτριώσεις στην Επαρχιακή Οδό Νεμέα – Κούτσι – Στιμάγκα. Με το έγγραφο αυτό δίνονται εξηγήσεις.

Θα θέλαμε να διευκρινίσουμε ότι ΔΕΝ είμαστε ενημερωτικό blog. Δεν ψάχνουμε να βρούμε ΤΗΝ είδηση και να την δημοσιεύσουμε. Ασχολούμαστε με θέματα που μας κινούν το ενδιαφέρον σε προσωπικό επίπεδο. Δεν είμαστε δημοσιογράφοι και δεν αναμεταδίδουμε ειδήσεις. Γράφουμε για να δώσουμε μία διαφορετική αντίληψη της πραγματικότητας με βάση πάντα την προσωπική μας εμπειρία και για αυτό ίσως και να μην είμαστε πάντα αντικειμενικοί.

Βλέπουμε μία λακκούβα στο δρόμο; Θα μιλήσουμε για τη λακκούβα.

Βλέπουμε μία διασταύρωση χωρίς σηματοδότηση; Θα μιλήσουμε για τη διασταύρωση κ.λ.π.

Αν σας ενδιαφέρουν τα καθημερινά – σημαντικά νέα μπορείτε να ενημερωθείτε με επάρκεια σε άλλα, αξιόλογα blog.

Εν πάσει περιπτώσει, το κείμενο από το γραφείο του αντιπεριφεριάρχη μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Όλο το άρθρο εδώ.

Εύπολις Νεμέας Νέα

Κυκλοφόρησε το νέο φύλο της “Εύπολις Νεμέας Νέα”.

Θα τη διαβάσουμε και θα επανέλθουμε.

Όλο το άρθρο εδώ.

Ονοματεπώνυμα, προσδιορισμοί, επίθετα, χαρακτηρισμοί.

Δεν μας ενδιαφέρουν οι πολιτικοί άλλα μας ενδιαφέρει πάρα πολύ η πολιτική. Βασικά πιστεύουμε ότι οι πολίτικοι κατά τη διάρκεια της θητείας τους θα έπρεπε να χάνουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το ονοματεπώνυμό τους σε οποιαδήποτε δραστηριότητά τους. Θα πρέπει να αναφέρονται π.χ. ως “Ο Πρωθυπουργός των Ελλήνων” (χωρίς όνομα και το κύριος, γιατί κυρίαρχος και κύριος είναι ο λαός), ή “Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας”, ή Ο Νομάρχης Κορινθίας, ή Ο Δήμαρχος του Δήμου Νεμέας. Τελεία και παύλα. Ονοματεπώνυμα, προσδιορισμοί, επίθετα, χαρακτηρισμοί είναι παντελώς άσχετα, αδιάφορα και αποπροσανατολιστικά.

Κάντε τη δουλειά σας σωστά. Αν κάποιος θέλει να μάθει ποιος κυβέρνησε κάποτε, ας πάει στην εγκυκλοπαίδεια να μάθει. Και αν κάποιος σας χαρακτηρίσει είναι μέρος του φόρτου εργασίας σας να το αντιμετωπίσετε (σε ψυχολογικό επίπεδο).

Όλο το άρθρο εδώ.