Τρίπτυχο

Με το που ξεκίνησε το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου η αποχαύνωση βάρεσε κόκκινο. Χίλιες προγραμματισμένες μεταδόσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες μισάνοιχτα στόματα, μάτια τετράγωνα σε αναλογία 16:9 και μυαλά επί 90 λεπτά αδρανή.

Τώρα που ξεκινάει και ο πόλεμος στη Συρία, το υπερθέαμα του μακελειού θα δώσει τη χαριστική βολή σε όσα μάτια, αυτιά και μυαλά κατάφεραν να ξεφύγουν. Μένει μόνο η επόμενη τσόντα DVD κάποιας μοντέλας να παρουσιαστεί για να ολοκληρωθεί το σχέδιο.

Τσόντα, μπάλα και αίμα.

Ξέχασα, έχουμε και τις “μεγάλες μέρες”.

Όλο το άρθρο εδώ.

Super Έκτακτο

Έκτακτο

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένα πουλάκια τα οποία κελαηδούν πολύ, μάθαμε τα εξής:
Οι ηγέτες της Ελλάδας, Ιταλίας, Πορτογαλίας και Ισπανίας θα πραγματοποιήσουν συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών στη Μάλτα. Στη συνάντηση θα παρευρίσκεται προσκεκλημένος ο πρόεδρος της Γαλλίας.
Σύμφωνα πάντα με τα πουλάκια, η Αγγέλα Μέρκελ βρίσκεται σε καταστολή μετά τα αλλεπάλληλα εγκεφαλικά που υπέστη στο άκουσμα της είδησης.
Το γερμανικό Μάρκο χτυπά την πόρτα της Γερμανίας απαιτώντας την χαμένη του θέση.

Το Med-ro (mediteranian-euro) χτυπά την πόρτα της μεσογείου απαιτώντας τη νέα του θέση.

Τα καλά πληροφορημένα πουλάκια, μας καλάηδισαν πως οι ηγέτες στη συνάντηση αυτή δε θα κάνουν τίποτε άλλο παρά να παίζουν τάβλι και ξερή ώστε να περάσει η ώρα. Μιας και οι πόρτες θα είναι κλειστές, όσοι είναι απ' έξω θα βράζουν στο ζουμί τους. Μερικοί θα ξεροψήνονται κιόλας.

Όταν βγουν, την κοινή ανακοίνωση θα την αφήσουν να παρουσιάσει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι με την παράκληση να χρησιμοποιήσει στις φράσεις του τις λέξεις "'ίσως", "πιστεύουμε", "ενωμένοι", "νότος", και "αποφασισμένοι". Ο Σίλβιο δήλωσε πως θα ήθελε να χρησιμοποιήσει επίσης τις λέξεις "συνουσία", "τουρισμός", "ανατολή", "δύση" και "χωρίστρα".

Οι υπόλοιποι συμφώνησαν.

Υπογραφή:

Ένας επώνυμος (άγνωστος) blogger.

Όλο το άρθρο εδώ.

Η Φαντασία έχει Αξία.

Ο καθένας υποψήφιος για κάποιο αξίωμα (δήμαρχος, νομάρχης, πρωθυπουργός) συνηθίζεται να ανακοινώνει το πρόγραμμα που θα υλοποιήσει αν κατακτήσει το αξίωμα. Κατακτά λοιπόν το αξίωμα, κάνει τη θητεία του και έρχεται η στιγμή των επόμενων εκλογών όπου αποφασίζει να ξαναθέσει υποψηφιότητα.

Φανταστείτε τώρα...

...φανταστείτε...

...να υπήρχε επιτροπή η οποία θα εξέταζε τις προγραμματικές δηλώσεις του υποψήφιου από την προηγούμενη θητεία του και θα τις σύγκρινε με το έργο του. Σε περίπτωση που δεν είχε κάνει το 70% για παράδειγμα όσων είχε υποσχεθεί, ΔΕΝ θα είχε δικαίωμα να ξαναβάλει υποψηφιότητα ποτέ πια.

Φανταστικό έτσι;

Όλο το άρθρο εδώ.

Με το βλέμμα μπροστά

Οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή βρεθήκαμε σε κάποια πόλη της Ελλάδας, μακριά η κοντά από τη Νεμέας (μας). Όταν έφτανε η στιγμή να πούμε για την καταγωγή μας, τότε δύο ήταν τα σχόλια που ακούγαμε. Θα μας έλεγαν: “Ααα, από τη Νεμέα, με το ωραίο κρασί”, ή “Από τη Νεμέα με το λιοντάρι”. Το κρασί και ο άθλος του Ηρακλή ήταν και είναι τα δύο χαρακτηριστικά σύμβολα της περιοχής μας. Το κρασί και ο άθλος του Ηρακλή ήταν και είναι η διαφήμιση του τόπου μας. Χωρίς να κάνουμε τίποτα, χωρίς να προσπαθήσουμε, η περιοχή μας διαφημιζόταν από μόνη της.

Στη σύγχρονη Νεμέα δύο πράγματα συμβαίνουν. Το κρασί αντικαταστάθηκε από τη γουρνοπούλα, και ο Ηρακλής από τον Οφέλτη. Η “Γιορτή κρασιού Νεμέας” έγινε γιορτή γουρνοπούλας Νεμέας, και το άγαλμα του Ηρακλή έχασε την ευκαιρία να ανεγερθεί μιας και τον πρόλαβε ο Οφέλτης.

Είμαστε σίγουροι πως οι ενστάσεις επί των προηγουμένων είναι πολλές.

Όταν έχεις μία γερή βάση για να χτίσεις το μύθο δεν την γκρεμίζεις. Αντιθέτως την ενισχύεις. Αν θες να προσθέσεις πάνω τους και “Τα Νέμεα” και τον Οφέλτη αυτό είναι ευπρόσδεκτο. Αλλά να θυμάσαι πως κανείς δε σε ξέρει ούτε για τον Οφέλτη, ούτε για τα Νέμεα, ούτε για το πεντανόστιμο γουρνόπουλο. Ευτυχώς όμως που το κρασί και ο Ηρακλής συνεχίζουν να μας διαφημίζουν.

Όλο το άρθρο εδώ.

Ξεκίνησε το πλοίο για την Κρήτη;

Θυμάστε το μύθο του Μινώταυρου και του Θησέα; Οι Αθηναίοι ήταν υποχρεωμένοι να στέλνουν κάθε εννιά χρόνια στο βασιλιά Μίνωα στην Κρήτη 7 νέους και 7 νέες οι οποίοι κατασπαράζονταν από τον Μινώταυρο. Ο Θησέας μη μπορώντας να ανεχτεί άλλο αυτό τον φόρο σε αίμα πήρε τη θέση ενός από τους 7 νέους και όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Μινώταυρο μέσα στον λαβύρινθο, τον σκότωσε. Με τη βοήθεια του Μίτου της Αριάδνης βγήκε από τον Λαβύρινθο και επέστρεψε στην Αθήνα. Περισσότερα εδώ.

Στην σύγχρονη Ελλάδα το ρόλο του Μινώταυρου έχουν αναλάβει οι Δανειστές μας και όσοι τα “έφαγαν” ενώ το ρόλο του Λαβύρινθου έχει πάρει το σύνολο των μνημονιακών και άλλων μέτρων, το χρηματοοικονομικό σύστημα και το πολιτικό σύστημα.

Δύο είναι λοιπόν τα ζητούμενα:

Πρώτον, να βρεθεί ένας σύγχρονος Θησέας.

Δεύτερον, να βρεθεί η Αριάδνη με το Μίτο της που θα χαράξει το δρόμο εξόδου από το τούνελ του οποίου το φως δε βλέπουμε γιατί απλά δεν έχει άκρη και τέλος.

Ο σύγχρονος Θησέας θα βάλει τέλος στην κατρακύλα, άμεσα, ορίζοντας την κόκκινη γραμμή και τραβώντας τη όσο πίσω χρειάζεται προκειμένου να περάσει το όριο της αξιοπρέπειας.

Η Αριάδνη θα χαράξει τη μέθοδο, τον τρόπο που θα μας βγάλει βήμα, βήμα, μεθοδικά από το λάκκο (δεν είναι τούνελ) που έχουμε πέσει.

Με λίγα λόγια χρειαζόμαστε απόφαση και τρόπο. Μέχρι στιγμής κανένας απ’ όσους μας κυβερνούν δεν έδειξε πυγμή και ευφυΐα. Αντίθετα συνεχίζουν να στέλνουν τα πλοία γεμάτα νέους, νέες, μικρούς και μεγάλους, ως φόρο αίματος στους δανειστές.

Μινώταυρος = Δανειστές, καιροσκόποι

Λαβύρινθος = μνημόνια, μέτρα

Θησέας = Απόφαση, πυγμή

Αριάδνη = Μέθοδος, τρόπος,ευφυΐα

Και να ξέρετε ότι μερικά προβλήματα λύνονται μόνο με τον τρόπο του Θησέα και του Μ. Αλέξανδρου. Με το σπαθί.

Όλο το άρθρο εδώ.

Επεκτατική πολιτική

Σκεφτείτε το εξής: Ένας φίλος σας Αθηναίος, της μέσης και άνω τάξης, χωρίς οικονομικό πρόβλημα, με το ωραίο του διαμέρισμα (ίσως και δύο ή τρία), με το καλό του αυτοκίνητο, τα ρούχα του, τα ρολόγια του κ.λ.π. έρχεται καλεσμένος σπίτι σου στο χωριό. Φτάνει το μεσημέρι και καθόσαστε στις πλαστικές καρέκλες κάτω από την κληματαριά, και ξεκινάτε το φαγητό σας με κρασί από το αμπέλι σας. Κόβετε και μια ντοματούλα και καν’ αγγουράκι από το μποστάνι σας για τη σαλάτα την ίδια ώρα που η μυρωδιά από το κοτόπουλο (από το κοτέτσι σας βέβαια) γεμίζει την αυλή σας καθώς ψήνεται στα κάρβουνα λίγο παραπέρα. Τα παιδιά παίζουν και φωνάζουν χαρούμενα κάπου εκεί κοντά, κανονίζοντας το απόγευμα να πάνε καμιά βόλτα με τα ποδήλατά τους στο ποτάμι. Το φαγητό ετοιμάστηκε, σερβιρίστηκε και καταναλώθηκε. Άλλο ένα ποτηράκι κρασί, λίγο φρούτο και μέσα για τον μεσημεριανό υπνάκο.

Ξυπνάτε, καφές, βόλτα, και το βράδυ άλλο ένα υπέροχο γεύμα κάτω από την κληματαριά. Ο φίλος σας συνειδητοποιεί ότι τα πεφταστέρια δεν υπάρχουν μόνο στα παραμύθια και παραμένει τουλάχιστον μία ώρα αφού όλοι έχουν πάει για ύπνο, μόνος του έξω παρατηρώντας τον έναστρο ουρανό.

Κάποια στιγμή το σαββατοκύριακο τελειώνει και ο φίλος σας παίρνει το υπέροχο αυτοκίνητό του, την ομολογουμένως εντυπωσιακή σύντροφό του, και επιστρέφει στο άνετο και μοντέρνο διαμέρισμά του.

Αυθαιρέτα, εντελώς υποκειμενικά και χωρίς καμία απόδειξη σας λέω ότι στο μυαλό του έχει είδη υπολογίσει πότε θα είναι διαθέσιμος να ξανακάνει το σαββατοκύριακό του στο σπίτι σας, και δε θα ηρεμήσει μέχρι να το ξανακάνει.

Πάμε τώρα ένα βήμα παραπέρα.

Ο Fritz είναι ένας Γερμανός (ή οποιοσδήποτε βορειοευρωπαίος) της μέσης και άνω τάξης, χωρίς οικονομικό πρόβλημα, με το ωραίο του διαμέρισμα (ίσως και δύο ή τρία), με το καλό του αυτοκίνητο, τα ρούχα του, τα ρολόγια του κ.λ.π. Ο Fritz τις περισσότερες μέρες του ατέλειωτου χειμώνα της χώρας του, πρέπει να σκάβει μέσα στο χιόνι, κάθε πρωί, για να πάει στο αυτοκίνητό του. Δουλεύει, γυρνάει σπίτι του, βλέπει TV, κοιμάται, ξυπνάει, πάει στη δουλειά... Ίσως να βγει με συναδέλφους μία στο τόσο για κάποιο ποτό αν έχει χρόνο, και σίγουρα το Σάββατο θα πάει στο μπαρ και θα μπεκρολογάει μέχρι να λιποθυμήσει από το μεθύσι.

Ο Fritz ΚΑΙ φέτος θα έρθει διακοπές στην Ελλάδα. Το έχει κανονίσει από το Δεκέμβρη άλλωστε. Τι και αν είναι η 8η συνεχής χρονιά, κάθε φορά το συναίσθημα είναι ίδιο. Κοιτάει αμίλητος τα τοπία, τρώει τις σαλάτες με την ίδια ευχαρίστηση που ένα παιδί τρώει το παγωτό του, απολαμβάνει τον ουρανό, το φεγγάρι, τα πεφταστέρια. Να που υπάρχει παράδεισος σκέφτεται.

Περνάνε οι μέρες και ο Fritz επιστρέφει στην πατρίδα του κατακόκκινος από τον ήλιο και ευτυχής.

Ευτυχής αλλά σφιγμένος, πικραμένος. Το επόμενο καλοκαίρι είναι τόσο μακριά.

Ποια είναι τώρα η διαφορά μεταξύ του Αθηναίου φίλου μας και του Fritz; Η διαφορά είναι πως ο Αθηναίος φίλος μας αν και μας ζηλεύει λιγάκι, θα μας ευχαριστήσει εγκάρδια για τη φιλοξενία και με την πρώτη ευκαιρία θα μας το ανταποδώσει.

Αντίθετα ο Fritz ζηλεύει πολύ. Αυτό που απολαμβάνει δεν είναι δικό του, ούτε κάποιου φίλου του. Επίσης είναι πολύ μακριά και πρέπει να πληρώσει για να το έχει. Για το Fritz οι τεμπέληδες Έλληνες ΔΕΝ δικαιούνται να ζουν σε αυτόν τον παράδεισο.

Η νοοτροπία αυτή δυστυχώς είναι διάχυτη σε όλη τη βόρεια Ευρώπη και αφορά όλη τη νότια Ευρώπη. Οι βορειοευρωπαίοι πιστεύουν ότι ο Νότος κατοικείται από τεμπέληδες, αργόσχολους και πως έφτασε η ώρα και για αυτούς (τους βόρειους) να αποκτήσουν ένα κομμάτι νότου δικό τους. Θεωρούν ότι χρόνια τώρα μας έτρεφαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και πως ήρθε η στιγμή να πάρουν ότι τους ανήκει. Οι κυβερνήσεις του βορά με αρχηγό τη Γερμανία, καλλιεργούν συστηματικά αυτή τη φιλοσοφία. Οι πολίτες του έπεσαν στην παγίδα και τώρα τρέχουμε και δε φτάνουμε.

Είναι επεκτατικά τα μέτρα αυτά που εφαρμόζουν και όχι οικονομικά.

Υπογραφή:

Ένας επώνυμος “άγνωστος” blogger

Όλο το άρθρο εδώ.

Σκάνδαλο ~ Έκτακτο

Ομάδα επιστημόνων εξέτασε μεγάλη ποσότητα από κατουρημένες ποδιές. Η ανάλυση έδειξε ότι εκτός από την αναμενόμενη ποσότητα ουρίας βρέθηκαν ουσίες που ανήκουν στη κατηγορία των κυανοακρυλικών (κοινώς κόλα logo). Ως αποτέλεσμα είναι μετά την επαφή με την ποδιά, η γλώσσα να παραμένει μόνιμα και ισχυρά ενωμένη πάνω της ακόμα και αν επιθυμούμε να απομακρυνθούμε. Το πρόβλημα με τις κυανοακρυλικές ουσίες είναι πως είναι αταξικές. Αποτέλεσμα αυτού είναι να πάσχουν από το σύνδρομο της “κολλημένης γλώσσας” όλες οι ομάδες πολιτών.

Δυστυχώς δεν υπάρχει εύκολος και αναίμακτος τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος. Τα θύματα έχουν δύο τρόπους αντίδρασης.

Πρώτος τρόπος είναι η συνειδητοποίηση του επιφανειακού του προβλήματος. Δεδομένου της στάσης του σώματος είναι πολύ εύκολο να πιάσεις αυτούς που φορούν τις ποδιές απ’ τ’ αρχίδια πολύ σφιχτά. Η μόνη αντίδρασή τους είναι να λύσουν την ποδιά και να φύγεις τρέχοντας μαζί της. Έπειτα έχεις όλο το χρόνο δικό σου να την ξεκολλήσεις (α. προσοχή πονάει. β. Η γεύση της κατουρλίλας δεν φεύγει εύκολα.).

Ο δεύτερος τρόπος είναι να κόψεις τη γλώσσα σου. Ο πόνος είναι αφόρητος αλλά σύντομα κατανοείς πόσο πιο ελεύθερος ζεις. Η γεύση του αίματος ξεπλένει αμέσως την κατουρλίλα από τη στοματική σου κοιλότητα. Εντύπωση σου κάνει η ικανότητα του σώματός σου να επανέλθει σε όρθια στάση σύντομα.

Απεξάρτηση από τις κατουρημένες ποδιές.

Λευτεριά στις κολλημένες γλώσσες.

Σύλλογος επανένταξης εξαρτημένων από την ουρία “ἔλειξα”

(στο σύλλογό μας μπορούν να συμμετάσχουν και όσοι “κοψοχέρηδες” προέκυψαν μετά τις τελευταίες εκλογές).

Όλο το άρθρο εδώ.