Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

2014

Και μπήκε η νέα χρονιά. Σύμφωνα με το γρηγοριανό ημερολόγιο βρισκόμαστε στο έτος 2014.

Περίπου 2500 χρόνια μετά την Αθηναϊκή δημοκρατία, η Ελληνική δημοκρατία στενάζει, τα κόκαλα των αρχαίων Ελλήνων τρίζουν και το οικοδόμημα της σύγχρονης Ελλάδας καταρρέει.
Περίπου 200 χρόνια μετά την ίδρυση του Νέου Ελληνικού κράτους, το Νέο Ελληνικό κράτος σχεδόν δεν υπάρχει, τα κόκαλα των επαναστατών του ‘21 τρίζουν, και η Βουλή των Ελλήνων έχει μετατραπεί σε βιομηχανία παραγωγής νόμων που κάθε άλλο παρά τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών εξυπηρετούν.
Περίπου 80 χρόνια μετά το έπος του ‘40, η ιστορία της εισβολής επαναλαμβάνεται, τα κόκαλα των αντιστασιακών τρίζουν και το ΟΧΙ έχει αντικατασταθεί από το “ναι σε όλα” καθώς τα τελεσίγραφα των νεο-εισβολέων υπογράφονται αδιάβαστα.
Περίπου 40 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο, η γενιά του Πολυτεχνείου δεν έχει κάτι να δείξει, τρίζουν τα κόκαλά της από το κρύο και προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Μικρή η διαφορά μεταξύ του τανκ που ρίχνει την πύλη για να δώσει τέλος στην “αναταραχή” και στα μέτρα “τανκ” που η κυβέρνηση ονομάζει “νοικοκύρεμα”.

Το 2014 δεν ξεκινά καλά καθώς νέα μέτρα που περιλαμβάνουν απολύσεις και περικοπές επιδομάτων και μισθών είναι έτοιμα προς εκτέλεση. Ο κατήφορος της Ελλάδας δεν έχει τέλος. Ο ψυχοπαθής πρωθυπουργός δεν αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του. Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης (Άδωνης, Μάκης, Μπένυ) κινούνται μεταξύ ψύχωσης, γελοιότητας και προδοσίας. Το πανελλήνιο παρακολουθεί τα γενόμενα τρομοκρατημένο και αδύναμο να βγάλει συμπέρασμα για το τι συμβαίνει μέσα από αυτή τη σούπα ανακοινώσεων, διαψεύσεων, φημολογίας και βλακείας που του σερβίρουν τα τηλεοπτικά κανάλια. Οι φωνές της λογικής φιμώνονται πίσω από το θόρυβο της βλακείας. Οι χιλιάδες ολιγόμηνες προσλήψεις με εξευτελιστικούς μισθούς φαντάζουν ως σανίδα σωτηρίας για τους ναυαγούς Έλληνες, μόνο που δεν αντιλαμβάνονται ότι οι σανίδες δε σε σώζουν από το μέγεθος των κυμάτων του ωκεανού. Η Τατιάνα μοιράζει euro στην εκπομπή της και το κοινό χειροκροτεί μία βαλίτσα γεμάτη χαρτονομίσματα. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες θα ξαναψηφίσουν ΝΔ για να μη τους πάρουν τα σπίτια οι κομμουνιστές πριν προλάβουν οι τράπεζες. Οι βολεμένοι θα ταμπουρωθούν ακόμα πιο πολύ πίσω από το ταμπούρι τους. Οι άνεργοι θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να βγάλουν ένα euro και θα πιστέψουν τον οποιοδήποτε τους πει το οτιδήποτε. Η αθλιότητα και η εξαθλίωση έγινε η ζωή μας. <<Και μη χειρότερα>> είναι το σύνθημα και πάνω σ’ αυτό θυσιάζονται άνθρωποι στην κυριολεξία. Το φως στην άκρη του τούνελ ΠΡΕΠΕΙ να πιστέψουμε ότι είναι το φως του ήλιου όσο και αν σφυρίζει δαιμονισμένα το τρένο που έρχεται καταπάνω μας. Η τρόικα δεν είναι τίποτε άλλο παρά άψυχα σκατόψυχα ρομπότ σταλμένα από άλλα άψυχα σκατόψυχα ρομπότ τα οποία συνομιλούν με τα εγχώρια άψυχα σκατόψυχα ρομπότ που ως σκοπό έχουν να σώσουν τις άψυχες σκατόψυχες τράπεζες. Οι διανοούμενοι, καλλιτέχνες και λοιποί “ανωτέρου” επιπέδου Έλληνες προτιμούν τη σιωπή αδιαφορώντας για το έργο που παίζεται μπροστά τους, καθώς κανένας τους δεν δήλωσε την παραμικρή δυσαρέσκεια. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Μίκης, μέχρι που μας σιχτίρισε όλους πρόσφατα και αποφάσισε να αποχωρίσει από την ενεργό δράση.

Ωωωωωχ αδερφέ... Τι μας λες τώρα; Τι θες να καταλάβω; Μήπως ήξερα τι έκανα; Ήξερα ποιον ψήφιζα; Ήξερα τι έβλεπα στην TV; Ήξερα που θα φτάσει το χρέος μου στην τράπεζα; Με είχε υποψιάσει κάποιος; Με είχαν μάθει στο σπίτι να προβλέπω και να κρίνω; Με είχαν μάθει στο σχολείο να σκέφτομαι γόνιμα και να προλαμβάνω; Μου είχε πει κάποιος να διαβάζω βιβλία για προσωπική ευχαρίστηση και όχι διότι θα εξεταστώ; Που να βρω τη δύναμη να αντιδράσω; Πως να επαναστατήσω; Με ρώτησε κανένας για όλα αυτά;
Με ρώτησε κανένας;.................. ... ...
.................................................... ... ...
.................................................... ... ...
Τώρα κάθομαι τρομαγμένος σε μία άκρη και φοβάμαι να μη χάσω.... Να μη χάσω τι άλλο; Να μη χάσω τι ακόμα; Ούτε αξιοπρέπεια, ούτε χρήματα, ούτε μέλλον έχω. Πόσο ντρέπομαι. Δεν αντέχω. Άλλος ένας χρόνος αβεβαιότητας και αγωνίας έρχεται. Θα αντέξω;

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου